Impressies

Ik moet eerlijk zeggen dat de keuze voor Mexico gezorgd heeft voor flink wat kopzorgen bij mijn ouders. Ze wisten me elke week weer te vertellen wat er gebeurd was in de buurt van de universiteit waar ik zou komen te zitten. Gelukkig kon ik ze al snel geruststellen toen ik eenmaal aangekomen was, want alles was een stuk beter geregeld dan we dachten. Mijn onderkomen had zelfs zo goed internet dat ik mijn ouders direct via Skype op de hoogte kon stellen en kon laten zien waar ik precies zat. Op die manier waren zij al snel gerustgesteld en dat voelt toch een stuk beter wanneer je aan de andere kant van de wereld komt te zitten.

Carlos, die ik al had leren kennen voor ik vertrok naar Mexico, kwam me direct ophalen om de omgeving te laten zien. Ik had me al ingelezen over de omgeving, maar het blijft wonderlijk hoe groot het verschil is tussen het lezen over een bepaalde plaats en het rondlopen tussen de historische gebouwen. Het mooiste was natuurlijk het uitzicht, want na een klein stukje lopen konden we de Popocatepetl vulkaan al zien. Dan voel je je toch wel even heel klein wanneer je hoort dat dit gewoon een actieve vulkaan is hoor!

Het studeren en het uitgaan
De universiteitsgebouwen waren in een veel betere staat dan ik gedacht had. In de films waarin Mexico voorkomt, zie je doorgaans vervallen gebouwen met overal zand, maar dat is zeker niet de realiteit. De gebouwen zijn duidelijk gemaakt om imposant te zijn. Het meest indrukwekkende vond ik de bibliotheken. Die zijn zo uitgebreid dat je alles kunt vinden in alle talen, maar er is nog een veel groter verschil met de Erasmus bibliotheken. Je kunt hier alles vinden via een handig systeem, iets wat helaas niet altijd werkt aan de Nederlandse universiteiten. Een ander pluspunt voor mij is dat er een groot deel is waar de werken niet uitgeleend mogen worden. De boeken moeten dus altijd op de zalen aanwezig zijn en dat is wel zo praktisch wanneer je jouw studie binnen een bepaalde tijd af moet ronden omdat je daarna weer terug moet naar Nederland.

Het uitgaan ben ik niet zo actief mee geweest. Dat hoefde ook niet, dankzij Carlos kwam ik al snel in een vriendengroep terecht waar veel spelletjes gespeeld werden en waar regelmatig uitgebreid gekookt werd. Zelf koken heb ik nauwelijks gedaan, daar heb ik de kans niet eens voor gehad dankzij Carlos en zijn vrienden. Daarnaast zitten er overal restaurantjes in de buurt van de universiteit waar je omgerekend voor een euro een complete maaltijd kunt kopen. De restaurants in de universiteitsgebouwen zelf serveren eten voor een iets hogere prijs, maar daar kun je wel alle soorten Europees eten vinden. Zelf ben ik vooral aan het Mexicaanse eten gegaan, maar ik ken genoeg mensen die af en toe gewoon bekend eten wilde hebben en bereid waren om daar iets meer voor te betalen. Dan is het wel zo handig wanneer je zelf kunt kiezen wat je wilt!